ელექტროდეპო
იმ დღეს დილით მოსული თოვლი შუადღეს ატალახდა . მალევე მობინდდა . სახლში ადრე მოსული მამაჩემი მთვრალი იჯდა ღუმელთან და როგორც იცოდა , თავს აქეთ - იქით აქნევდა . დასაძინებლად ავდიოდი შიდა კიბით მეორე სართულზე . - დღეს დაწექი ადრევე , გრაფიკი დაირღვა , შუქი არ მოვა . - რამდენი დასაუთავებელი დამრჩა . დაგრისხათ , ღმერთმა . - ქალო , ვინა ხარ შენა ?! დღეს შუქი არ მოვა . დღეს ყველა ადრე უნდა დაწვეს . ტელევიზორებს არ უნდა ვუყუროთ , დღეს მე ვთიშავ შუქს მთელ რაიონში და არ მოვა . - რა მოხდა ?! რაც მაგ თანამდებობაზე ხარ , არასოდეს გაგიკეთებია ასეთი რამ . გრაფიკს არღვევ და ისედაც დღეობით რომ არ გვაქვს სინათლე , ცეცხლზე ნავთს ასხამ ?! - დაწვნენ ბავშვები და გეტყვი . - მითხარი , ავიდნენ უკვე . - მიდი , კარი ჩაკეტე მაშინ . ურდული გადაწია დედამ . გავიგე მაინც . - ბალღები ჩაქოლეს , მე მაგათი პატრონი დედები , ეგენი , ხო ხალხი არ არიან .. - ვინ ? რას ამბობ ? მთვრალი ხარ , დაწექი . - ხოო ... ვიცი , გაიგე შენ , რასაც ...