Posts

Showing posts from July, 2011

ვარადა მუდრა

Image
კახა წყალობა-შვილს

გადაშალე სიცოცხლის წიგნი,
გაასწორე:
რომ მე და მას ერთ ანგელოზად
აღვადგენ სასუფეველში.
მე ვიქნებოდი ვარადა და მთარგმნიდა წყალობად.
ბროწეულის და კოწახურის ხეები
გაიცვენდნენ ყვავილებს თუკი
შვილები შემოგვასხდებოდნენ თვალებზე.

ოღონდაც შენი მამის გულისათვის,
გადაშალე სიცოცხლის წიგნი და
გადააკეთე:
იმას სიცოცხლე, მე სიყვარული.
რომ მე და მას ერთ სულად
გადაგვაქცევ სასუფეველში.
ის იქნებოდა წყალობა და მე მისი ჟესტი -
მარცხენა ხელისგული მიწისკენ
ეს ნიშნავს ღვთისგან დამწყალობებას.

არასოდეს არ წამცდება საყვედურივით,
ეს ერთადერთი შესწორება
მთავარ წიგნში,
როგორც ვაშლის ხეების ვარდისფერი
ყვავილობა
აპრილში დაზაფრული დიდი ყინვის გამო -
არასოდეს არ წამცდება საყვედურივით -
ეს ერთი შენი მრისხანების სამაგიეროდ,
ხელრთვა ხომ ერთი
მამა ღმერთი, ძე ღვთისა და სულიწმინდა -
თუ ვეღარ აღადგენ მკვრეთით მიცვალებულთ,
ხომ შეგიძლია, გადაშალე ჩემს გვერდზე,
ფანქრით ან ტუშით
შემიმოკლე სიცოცხლის დღენი.
ეს ერთმა იცოდი,
როგორ მინდოდა,
ვყოფილიყავი წყალობა და ვარადად დავრჩი.

http://www.myspace.com/yansaquetmusic/music/albums/caf-noir-11661919

Image
მოლლი
წინ, პაწაწინამეფინამოლი, ზედუცაბედადგადვიქეცკირკედ.
რაქალაქია, ამმონაკვეთში, მიწისპირას, პაპანაქებას დაუხლეჩიათ ორადგულები, ატმებს. წვრილ-შავთვალება, დედაბრების, დამჭკნართითებს თვალსვარიდებდი, გადავაწყდი, ასეშემთხვევით, გადამწიფებულთ. ჰო, მოდი, ვიტყვი, ლპობაშეპარულლეღვსულელებს სდიოდათწითელდვრილებიდან რძესავით

http://www.myspace.com/yansaquetmusic/music/albums/cartier-12841114

Image
სიცოცხლე პატარა მოგზაურობაა:) . კასტანედა
http://www.myspace.com/yansaquetmusic/music/albums/cartier-12841114

Image
ეპიცენტრია
აი, ავდექი და ეკვატორი გადავჭერი, გადავირბინე აი, გაბედული ვარ, ბერბიჭავ, იმ მუქ ლაქებიან გაბურძგნულ კატას ვაჯობე, აი, გავბედე ჩრდილოეთის ციალს გადავაბიჯე. გზაზე არ შეგვხდება ჩემი შეჭრილთმიანი კეფა, გათავისუფლებ. შეძლებ ჩაკიდო ხელი იმ ორს, და სამებასავით მშვიდად იმოძრაოთ.
რა ვუყო, დილა-საღამო მექნეს მშვიდი, როცა მივდივარ-მოვდივარ, გზაზე მარილის დაყრა აღარ დამჭირდეს, ასე უკან მოხედვასაც შევძლებდი. განა ვერ შეგასწარ მოსახვევში თვალი, ბზის ტოტები მკლავებივით გამეზარდა, უბრალოდ, დაველოდე, მერძევე უფრო უკან იყო, მართალია ვმარხულობდი, ერთი ბოთლით ნაკლებს ზიდავდა. ამ ბოლო დროს ისე გახდა, ამ ბოლო დროს, მალ-მალე დებს ორ დიდ ჩანთას მიწასაც კი ვეღარ აცილებს, მოდის მოათრევს და ნატეხ პურზე, მშიერი კატების გვარი და თემი დაყვება.
არ მინდა ეს ცრუ ამბორები, არც კარის გახურვა, არ მინდა ტვირთმძიმე შინაბერობა, უნდა დავანგრიო ეგ გოდოლი, აი, ამიტომაც დავკარი ფეხი, ეკვატორს გადავაბიჯე, ქვევით დამშრალი წყალივით ჩაიკარგა ხუთივე ოკეანე, ო, ღმერთო, როგორ გავიზარდე.