Skip to main content

Posts

მცოცავი გრაფიკი

ჰაიატე სოტომეს
ქვესადგურის შესასვლელთან წითელი გველის
ელვა ემბლემა -
ფრთხილად, მაღალი ძაბვაა -
ჩემი სიზმრების მთავარი კადრი.
მამაჩემის სამსახურის გადამკიდე,
ბავშვობისას,
როცა გაკვეთილები მთავრდებოდა რაიონის
სკოლაში,
ველოდებოდი სამუშაო დღის დასრულებას,
აბა, რაა წესებს სჭირდებათ დარღვევა და
მეც წითელ ხაზზე გადავდიოდი, -
ქვესადგურის მავთულხლართები
სისინებდნენ,
ოღონდ ხელში ჩავეგდე და...
მაღალი ძაბვა საშიშია სიცოცხლისათვის. ამას წინათ, მწერალთა სახლში, პოეზიის საღამოს ნაცვლად
აღმოვჩნდი ენერგეტიკოსებთან შეხვედრაზე
ადგილობრივებთან კოდორიდან, პანკისიდან,
გუდამაყრიდან.
საჭიროა ჰიდროელექტროსადგურები, საჭიროა მძლავრი ჰესები, წყალსაცავები,
ახალი სინათლე, დენის ძაბვა, ექსპორტი, იმპორტი.
კაშხლები დაიფარავენ მდინარეებს თევზით და გველით,
სახლის ანგელოზებს,
ხატ-სალოცავებს, საფლავებს, წისქვილებს...
ოქროსთმიან დალს, თებჟორიკებს. მერე გამახსენდა, მცოცავი გრაფიკი
გოგო-ბავშვს რომ სისხლი გამითეთრა,
კლასელების უკბილო იუმორი: დენი რატო არა გვაქვსო?!
მამაშენმა გათიშა?!
ეკლიანი სიტყვების
დენის დარტყმა თითქმის ყოველდღე.
წინა კვირას,
შუქი გვ…
Recent posts

საფოსტო ყუთები

მეხუთე პოეტური კრებული


ევრიდიკე ჩადის სამოთხეში

კრემატორიუმის გაგრძელებაა, ვფიქრობ.
დღე განვიცდი კრემაციას, ფერფლს კი სიზმრისთვის შევაგროვებ.
ის, ლოტოსის ყვავილივით მოტივტივე
დაბრუნება,
მხოლოდ საღამოს როდის იწვის -
ნოემბრის დღე ჰგავდა სხვა წიგნიდან ამოხეულ ფურცელს,
რომელიც ქარმა ქუჩაში აფრიალა/
და აღარაფერი იკითხებოდა ზედ. ჩემი სისხლის უჯრედში გა მი ცოცხლდი,
ფა, სოლ,
შენ ჩემო მეხსიერებაში ჩაფლულო სიყვარულო:
- დუმილის წყალში ჩაიყარა
სიზმრების ერთმანეთზე გადაბმმა,
გვამებთან დღეების გადათრევა -
ვითომ, ვითომ.... არაფერი არ მომხდარა.
ვითომ, ვითომ მეტი არაფერია,
რა დარჩა ასეთი ღრმა ან უსხეულო,
მოურჩენელად მდინარი, იქნებ არ იყო?! „უნდა გამომაზამთრო ჩემო ძველო სახლო,
უნდა შემისახლო.
დამიბრუნო ასეთი...ფრთებჩამოყრილი.
ჩიტს რომ ვწერდი ფირზე,
ყვითელგულას და წვრილფეხებას,
მკვდარი გაატარონ, წითელ ფშატზე მჯდარსო,
იწვეს სოსანას გოგო, რა მძინარეს ჰგავსო.
უნდა კარი შემიღო, ჩემო ძველო სახლო.
ისევ ერთად ვიცხოვროთ, მკვდარმა, ცოცხალმაო -
ერთმანეთი ერთმანეთს თავიდან შევყაროთ. ჩემი გული გაშლილს, ლოტოსის ყვავილს
მოიყოლებს თან,
გაზაფხული რომ მოვა, დათბეს, ორივესთვისა. და, ზეცა სავსე…

გაუგზავნელი წერილებიდან, ოცდახუთსა - https://www.youtube.com/watch?v=B6zG8c9Zan4

https://www.youtube.com/watch?v=G4FVWbkG0PU

გავივლი,
გამოვივლი და მხოლოდ შენ მრჩები იესო,
ქუჩას რომ შემორჩა ობოლი ბავშვივით
უსახლკარო.

ახალი წელი კარს მომადგა,
არის მოურთავი ნაძვის ხე,
ახლა როცა მძინავს, ის ჩემ გვერდით დგას და წიწვის და ნაძვის
გირჩების და კედრის სუნია ჩემსავ ღვიძილში.
შენ დამესიზმრე:
თავს მედექი, და ცისფერი თვალების შუქით
სამოთხისკენ მექაჩებოდი.
იცი, ანჩისხატში რომ დავიწყე სიარული,
რამენაირად გადაგჩვეოდი -
იქ კართან იწვა ტანდაბალი, პატარა ბიჭი,
და მის თვალების ცისფერ შუქში
ვხედავდი ამ გზას.

შენ შუადღეში გაიარე, მე დილას ვყავდი,
ტკივილებს გავცვლით -
კაცივით მინდა გტკიოდეს ან სისხლი გდიოდეს,
და ღმერთივით არ ითმენდე
ამდენ სათხოვარს.

დაბრუნებამდე ისევ შორია,
შენ ყველა ხიდი ბოლომდე დაწვი.
მე მდინარეებს და ხეობებს, ნისლით გაბერილთ
თევზების სუნით
სატყუარებით
გადმოვივლი და მოვალ მაინც...

მინდა დაგიხსნა.. სიჩუმისგან
ან ჩემიდან,
ან თოკიდან,
ან არაფრისგან.

გამოხრულ წლების, წელიწადების
ზვინები ვკონე,
ყველა ლაზარე ფეხზე დადგება,
ასე ვიწამე, რადგან შეგხვდი,
მიცვალებულის გაცოცხლებას…

სმიტების ოჯახი ამერიკაში ბრუნდება - The Smiths return to America

მთარგმნელიინგლისურადნინოსტრონი
Translated into English by Nino Straughn 

სმიტებისოჯახიამერიკაშიბრუნდება

ჩვენმოვკალითამერიკელებისოჯახი დედა, მამადაშვილი - ჰოლივუდისრეჟისორებს