Posts

Showing posts from June, 2012

ზაფხულის სიჩუმით თენებები

1.
სახლ-კარ დავსილო

წელიწადის პირველი თვე გაზაფხულისა,
ორანტა


მახსენდება, ხანდახან,
როცა აღარ ვმოძრაობ თვითმარქვია მკვდარი,
სახლში ვდევარ უსარგებლო, გაუქმებულ ნივთივით.
როცა გარეთ, ასე მოშორებით, ჩიტები, ცა და ადამიანები
შეხმატკბილებულად პასტორალობენ,
აი, მაშინ, თუ გამახსენდება, მახსენდება, ხანდახან,
რომ დიდი მინდორი მაწვება ზემოდან
და გაშლილა მდელო მთელ სხეულზე.
რომ წყაროც ვარ და კორომიც, ერთდროულად.
ბალახების ფესვებს მე ვზრდი,
მე ვასაფლავებ უპატრონო გველის წიწილებს,
მე ვაბუდებ საღამოობით ნიჟარებიდან გადმოცვენილ
ბებერ ლოკოკინებს, წყალქვეშეთში.
ხანდახან, მგონია, რომ სადაცაა ჩავვარდები,
ჩავიზნიქები,
მიწაც ვრბილდები ხშირ წვიმებისგან.
რომ სურვილმა წამომიაროს და ასე ავდგე,
წამოვდგე და ფეხი გავშალო,
გადმოვყარო იფნის ხეების
ფუღუროებიდან ჭალაში გაფუყული ყვითელი ბარტყები,
წყლები დავღვარო.
რომ წამოვიღო აყვავებული ველური აკაციები
და მწიფე ლეღვის ნაყოფები, დახეთქილები შუა მზისგან
გზაგზა დავფანტო.
განა, ამასაც ვფიქრობ, არ გამაჩერებენ!
გამაჩერებენ, ხელს შემავლებენ,
აბა როგორიაო, აბა, ვინ წამომდგარაო მიწიდან
მკვდარი ვ…

რაბია

Image
„რომ არ ესწრაფა ცად აღმართულს ფრთოსან გველებზე,

„ევრიპილუსის ქალაქი, სად ქალნი კოსისა რქით შეიმოსნენ..“ მედეას ლტოლვა. ოვიდიუს.

რამადანის თვე 1.
არვიცივინვარ, ვინვიყავი, რამერქვაქვეყნად,
რატომგანქარდაჩემისახელი,
რატომარავისაღარახსოვსისსილამაზე,
თმამოკვეცილად, უსახელოხომარგაჩნდები?!

როცაგინდაშეამჩნიოშენსთვალშირიდე,
გადექიგანზედაშეხედესულისმზერით,
ხედავ, როგორჰგავსშენსსხეულშიგამხმარიხე
გვალვისნაყოფს,
ესსიყვარულიცაპოკალიპტურმხეცისსახით
გამოიჩინე, გამოისახე,
როგორცსაშიშიხანძარი, წითელი,
რომელიცცეცხლისენითგწვავდა, შიგნითდა
მიჯრით,
დაგეშილიასემიუშვი
დარქებიდაეშვებიძლოვანსხეულზე
წანაზარდებიგადაუმსხვირე,
რომამისშემდგომ, ადგეისევ, გააგრძელოგზა,
და

რამადანის თვე

Image
და როგორც ბავშვი
ფიქალი ქვით რამადანის თვეს
შუა შუკაში თხილებს ამტვრევს
ასე ვიმსხვრევი ხერხემალში და თვეც იცვლება

ასე. რიტუალური ხელბორკილებით

Image

ქევანას განხილვა. წითელი ქარის ლაქები და ემხვარის მივაწერე:)

wiTeli qaris laqebi
aRar moisurva sulma, raRac Seneuli, romelic sisxlis wveTebiT Semogyoloda.  ai, isinic: uZiloba, riJraJis qurumoba. kidev ra, ra misaxsovre da ra  gadmomisxi uwvriles kapilarebSi mTavari arteriidan. dRes, Rames oradgilian sawolebSi, martoebi, sxvadasxva WerqveS vaTevT. diliT ki amodis burTiviT wiTeli mze. esaa cxovreba. askinkiliT, askinkiliT, askinkiliT gasamda, gana, da, kedel-kedel, kedel-kedel, kedel-kedel kardakar. mze, romelic, mxolod wiTeli saTamaSo burTia da RalatisaTvis fsons Camova Senze... nisli,  rom ar icodes Senma mTam an me SemeZlos nislis morRveva amelis fasanaureli bebos moqsovili windis yeliviT, an 15 gaCereba diRmis masividan da, an umoklesi gzac vici. ...qurum qals ar Sehferis sulwasulis uRirsobis mantia. mzes Sevwirav arSemdgari milimetriani nayofis sisxlis gundas, ubralod simZafrisTvis, namdvilobisTvis, Tanac daberda.... TviTmkvleli beRura gadameRoba, Cemi naSanTi TvaliT vnaxe, manqanis Zravas TaviT Seafrinda, magram daindo RmerTma, sawyali Citi da gadaarCina. …

qevanas განხილვა ნატა ვარადას ვთხოვდები

\"ვარადას ჭორები.
შვიდის ხუთ წუთზე, ოპერის წინ, გაჩერებაზე, ხუთი წუთით დავაგვიანე. ამიტომაც, მთელი ხუთი თვე, ოპერასთან, ხუთი წუთით ჩამომდგარს, ცარიელი აფიშის კითხვა მერგო სასჯელად. შემდეგი სპექტაკლი..
როგორც წესი, დიდი კარგვის სეზონი ასეთ წამიან დაგვიანებებს მოსდევს. ცარიელი აფიშის კითხვა - როგორც სასჯელი - კარგი დეტალია. დგას გოგო და ვხედავ ამ გოგოს.


რა ვუყოთ ახალ ჩვევებს თუ მივეჩვიეთ? რომელ ურნაში გადავუძახოთ? გაუძლებს ბოძზე აკრული მწვანე? ჩემი ბავშვობის საფოსტო ყუთს რომ მაგონებს, დაუზარებლად.
ბავშვობის საფოსტო ყუთი და ბავშვობიდან შემორჩენილი უსუფთავესი მოგონებებიც ეფექტურია, მაგრამ ამ ნაწყვეტში თითქოს არაფრის მომცემი ჩემთვის - საფოსტო ყუთი დიდი ქალაქიდან მოსული წერილებით სავსე უნდა იყოს, კავშირი - უფრო დიდ სამყაროსთან, წყურვილი ინფორმაციის, ემოციების, როლეიც მოგდის სხვა ქალაქიდან.. აქ კი ბოძზე აკრულ მწვანეს, რაც, მთლად კარგად ვერც ვიცანი, აფიშაა თუ სულ სხვა რამე, ვერ გადავაბი...
შენს ნადგომ სივრცეში იდგა სუნი, რომლითაც დავსნეულდი.
სუნი გადამწყვეტია. სუნით უყვარდებათ. მეც სუნით შემიყვარ…